| Meluli
O ahd-ü peymanımızı Unutma dilber unutma Geçen tatlı günümüzü Unutma dilber unutma
Melulin adına kurban Zikri fikri sensin her han Senin için bu da bir şan Unutma dilber unutma
1892 - 14 Kasım 1989. Afşinin Kötüre köyünde doğdu. Asıl adı Karaca Erbildir. 7-8 yaşlarında köyündeki bir hocadan Arapça okuma yazma öğrendi. 10 yaşlarında Afşinde Ermeni aile dostlarının yanına gönderildi. 20 yaşlarına dek Ermeni okulunda eğitim gördü. Arapça, Ermenice, matematik ve edebiyat dersleri aldı. Şiir ve edebiyata ilgisi de daha çok bu dönemde gelişti. Yöresindeki birçok aşığın yanı sıra, kaynaklara geçmiş başka aşıkların da şiirlerini öğrenerek kendini geliştirdi. Varlıklı bir insan olan babasının haksızlıklarına dayanamayarak eşiyle birlikte köyünü terk etti. Ortadoğunun çeşitli yerlerini dolaştı, değişik insanlarla ve aşıklarla tanıştı. Aşık Meluli, şiirlerinde insan ve sevgi öğesini öne çıkardı. Ancak politik taşlamalardan tasavvufa dek her konuyu ele aldı. Birçok sanatçı tarafından bestelenen şiirlerinin bir bölümünü Latife mahlasıyla yazan Melulinin eserleri değişik gazete, dergi ve araştırmalarda yer aldı. Melulinin yaşamı ve şiirlerine ilişkin ayrıntılı bir araştırma, torunları Latife Özpolat ve Hamdullah Erbil tarafından ğMelûli Divanı ve Aleviliğin, Tasavvufun, Bektaşiliğin TarihçesiĞ (1992) adıyla yayımlandı.
Çok şükür açıldı bize bugün meydan-ı Gerbela Biz imamlar varisiyiz mirasımızdır bu bela Anın için başımıza yezitler açtı bin bela Acısın halimize o güzel mazlumlar şahı Çıktı göklere dayandı yetim mazlumların ahı
Şekmetti işte felek göründü bize akıbet Çevirdi her yanımız tükenmez derd-i mihnet Yaralandı ciğerimiz kalmadı sabır ve takat Acısın halimize o güzel mazlumlar şahı Çıktı göklere dayandı yetim mazlumların ahı
Bu ah u figanımıza yatan şehitler uyandı Ağladı gökte melekler ye's-i matem bağladı Bir biz değil bunu duyan tüm insanlar ağladı Acısın halimize o güzel mazlumlar şahı Çıktı göklere dayandı yetim mazlumlann ahı
Meluli'yim bu ateşin dumanını gören yoktur Allahın rızası için bir teselli veren yoktur Acınıp halimize yetimleri soran yoktur Acısın halimize o güzel mazlumlar şahı Çıktı göklere dayandı yetim mazlumların ahı
Bekir Karadeniz 1900'den 2000'e Halk Şiiri
Eserlerinden bazıları:
.............................................................................................. Ey gönül biz dostun devrişanıyız Dergah-ı alamız dost otağıdır Can teslim etmişiz koç kurbanıyız Gerdana çalınan dost bıçağıdır
Cennete parasız zahide verdik Cehennem korkusunu gönülden sildik Huriyi gılmanı biz burda bulduk Bizim cennetimiz yar kucağıdır
Okuduk Kur-an'da mana-ı hece Bize ders veremez dede ile hoca Muhammed miraca gidermiş gece Bizim miracımız Dost otağıdır
Arapça bilmezsem Türkçe'dir sözüm Dosttan gayrısını hiç görmez gözüm Günde yüzbinkere sürerim yüzüm Hac'c el-ekberimiz Dost ayağıdır
Söyletmeyin şu Meluli deliyi Nideyim ben gelip geçen nebiyi İsa gibi diri kalan ölüyü Sol lebinden akan Dost ırmağıdır
........................................................................... Söyle dilber suçum nedir Seni candan sevdiğim mi Seni Allah gibi bilip Sana gönül verdiğim mi
Aşık oldum mah yüzüne Mailim ela gözüne Söylenen herbir sözüne Kanıp ta inandığım mı
Bu sevda gele başına Kanlar karışa yaşına Gece gündüz ateşine Hiç durmayıp yandığım mı
Va'dına vefavar gibi Safi lekesiz nur gibi Allah'a güvenir gibi Ben sana güvendiğim mi
Meluliyem bahtım kara Ben düştüm garip diyarda Sen gibi gonca nigara Bu kadar bağlandığım mı
|
Genc Aleviler Harekati